دررفتگی مادرزادی لگن

دررفتگی مادرزادی لگن

دررفتگی مادرزادی لگن یا Congenital hip dislocation (CHD) به حالتی گفته می شود که نوزاد با لگن ناپایدار به دنیا می آید. این عارضه به دلیل شکل گیری غیر طبیعی مفصل لگن در طی رشد جنین به وجود می آید. نام دیگر این حالت دیسپلازی لگن می باشد. این بی ثباتی لگن با رشد کودک، وخیم تر می شود.

این مفصل گوی و کاسه ای در لگن کودک گاه از جای اصلی خود خارج میشود. این بدان معنا است که قسمت گوی شکل سر استخوان ران یا فمور، از قسمت کاسه ای شکل لگن (استابولوم) خارج می شود. بر طبق مطالعات انجام گرفته، حدوداً یک نوزاد از هر 1000 نوزاد متولد شده با عارضه ی دررفتگی مفصل لگن به دنیا می آیند.

دررفتگی مادرزادی لگن

دررفتگی مادرزادی لگن

علت دررفتگی مفصل لگن

علت به وجود آمدن این عارضه در بسیاری از موارد ناشناخته می باشد. از جمله عوامل تاثیر گذار می توان به سطح پایین مایع آمنیوتیک در رحم مادر، وضعیت بریچ جنین (وقتی به جای سر، جنین از پا به دنیا می آید) و سابقه ی خانوادگی وی ، اشاره کرد. همچنین فضای کم و محدود در رحم، ممکن است باعث دررفتگی لگن شود. این مورد زمانی بیشتر محتمل است که مادر برای بار اول باردار می شود و رحم به اندازه ی کافی کشیده نشده است.

دختران یا پسران؛ کدامیک در معرض دررفتگی مفصل لگن می باشند؟

دررفتگی مفصل لگن در دختران شایع تر از پسران است ولی هر نوزادی می تواند به این اختلال دچار شود. به همین دلیل است که پزشک به طور منظم وضعیت لگن نوزاد ، نشانه ها و علائم دررفتگی لگن را تا یکسالگی بررسی می کند.

دررفتگی مادرزادی لگن به حالتی گفته می شود که نوزاد با لگن ناپایدار به دنیا می آید. دکتر منصور ابوالقاسمیان فوق تخصص جراحی لگن و زانو با تکنیک های نوینی به درمان این بیماری می پردازند. جهت رزرو وقت قبلی و مشاوره می توانید با شماره 02188703402 تماس حاصل نمائید. همچنین برای ارتباط با دکتر به آدرس اینستاگرام ایشان مراجعه کنید.

علائم دررفتگی لگن

این بیماری معمولا در نوزادی هیچ گونه علائمی ندارد. به این دلیل است که پزشک در فواصل زمانی معین، نوزاد را معاینه می کند.

تشخیص دررفتگی مادرزادی لگن

غربالگری این بیماری در سال اول زندگی کودک صورت می گیرد. متداول ترین روش آزمایشات فیزیکی می باشد. پزشک به آرامی لگن و پاهای نوزاد را حرکت داده و به دنبال علائم خاصی است که بیانگر دررفتگی می باشند.
این آزمایشات تا سه ماهگی نوزاد ، نتیجه ی دقیقی دارند. در نوزادان بالاتر از سه ماه و کودکان، نشانه هایی مانند لنگیدن، ابداکشن محدود و طول پای متفاوت ( در صورتی که تنها یک پا دچار این اختلال باشد) وجود دارد.

درمان دررفتگی مادرزادی لگن نوزاد

آزمایشات تصویری می توانند به تشخیص این بیماری کمک کنند. پزشکان با استفاده از اولتراسوند، نوزادان کمتر از ۴ ماه مشکوک به این بیماری را معاینه می کنند. همچنین برای نوزادان بالاتر از ۴ ماه و کودکان، از رادیوگرافی استفاده می کنند. برای درمان با تشخیص پزشک از روش های مختلفی جراحی و غیر جراحی می توان کمک گرفت.

در زیر فیلمی را مشاهده می کنید که بیمار ۶۰ ساله با دررفتگی مادرزادی مفصل هیپ (لگن) چپ. بعلت عدم تقارن اندام‌ها، انحراف ستون فقرات هم به مشکلات او اضافه شده است.

دررفتگی مادرزادی لگن زمانی اتفاق می افتد که نوزادی با لگن ناپایدار به دنیا می آید. این مورد می تواند به دلیل فرم گیری غیر طبیعی مفصل ران در مراحل اولیه رشد و تکامل جنینی باشد. این اختلال با عنوان دیسپلازی مادرزادی مفصل لگن نیز شناخته می شود. اگر دیسپلازی شدید باشد، ممکنست مفصل لگن در کودک دچار دررفتگی کامل شود. این بدین معناست که سر توپی شکل استخوان ران بطور کامل از کاسه لگن (استابولوم) خارج میشود.

علت دررفتگی مادرزادی لگن

علت اصلی بروز دررفتگی مادرزادی لگن به طور کامل مشخص نیست. عواملی از قبیل پایین بودن سطح مایع آمنیوتیک در رحم و یا پوزیشن بریچ جنین می تواند از جمله عوامل موثر باشد. محدودیت های موجود در رحم نیز می تواند یکی از دلایل بروز این اختلال باشد. به همین خاطر است که در زایمان های اول، احتمال به دنیا آمدن نوزاد با دررفتگی لگن بیشتر می باشد.
همچنین احتمال بروز دررفتگی مادرزادی لگن در دختر بچه ها بیشتر از پسر بچه هاست. هر نوزادی که به دنیا می آید، باید علائم دررفتگی لگن توسط پزشک بررسی شود. این معاینه باید در ویزیتهای بعدی هم طی یک سال اول زندگی کودک ادامه پیدا کند.

علائم و نشانه های دردرفتگی مادرزادی لگن

دررفتگی مادرزادی لگن می تواند هیچگونه علامت و نشانه ای نداشته نباشد. در صورت بروز علائم، شاهد موارد زیر خواهیم بود:
– چرخش پاها به سمت خارج و یا اختلاف طول پاها
– محدود شدن دامنه حرکتی
– ظاهر شدن چین های نامتقارن روی رانها و باسن

درمان دررفتگی مادرزادی لگن

اگر دررفتکی مادرزادی لگن تا پنج- شش ماهگی تشخیص داده شود، از بریس بنام پاولیک هارنس برای درمان آن استفاده می شود. هارنس باعث می شود پاها در پوزیشن مناسب نگه داشته شوند و سر استخوان ران کم‌کم به عمق کاسه لگن هدایت شود. نیاز است هارنس به مدت شش تا دوازده هفته استفاده شود که به سن تشخیص و شدت شرایط بستگی دارد.

در صورتی که این درمان موثر واقع نشود، جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد. جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. جراحی می تواند به دو روش باز و بسته انجام شود:

– در روش بسته: سر استخوان فمور داخل سوکت قرار می گیرد بی آن که نیازی به ایجاد برش های بزرگ باشد.
– در روش باز: برش کوچکی بر روی کشاله ران زده می شود و جراح بطور مستقیم سر استخوان فمور را داخل کاسه قرار میدهد.

در کودکان بالای هجده ماه، معمولا جااندازی بسته کافی نیست و نیاز به جراحی باز وجود دارد.

 پیشگیری از  دررفتگی مادرزادی لگن

خیر، متاسفانه راهی وجود ندارد. آن چه که اهمیت دارد این است که نوزاد به طور مرتب معاینه شود تا هر گونه اختلال در اسرع وقت شناسایی و درمان موثر آن آغاز شود.

علل لنگیدن در کودکان

آیا کودکتان در هنگام راه رفتن تعادل کافی نداشته و اصطلاحاً لنگ می زند؟ لنگیدن کودک تان دائمی است یا موقتی؟ در زیر به علل لنگیدن در کودکان می پردازیم:

۱. ضربه . شایع ترین دلیل لنگیدن می تواند یک ضربه خفیف حین ورزش یا بازی باشد. این آسیب ها بجز در موارد شدید مثل شکستگی، معمولا طی چند روز بهبود می یابند و کودک دوباره بطور طبیعی راه خواهد رفت.

۲. بیماری های عفونی و التهابی . بعد از آسیب (که شایع ترین علت لنگیدن کودک می باشد)، عفونت و التهاب دومین علت شایع لنگیدن کودک می باشند.
عفونت . عفونت های ویروسی و یا باکتریایی می‌توانند در استخوان های در حال رشد و مفاصل مجاور پدید آیند و موجب درد و لنگیدن کودکان شوند. این حالت گرچه بعد از نوزادی نسبتا نادر است، بعلت عواقب وخیم آن، باید همیشه مدنظر باشد.

علل لنگیدن در کودکان

علل لنگیدن در کودکان

بیماری های التهابی . انواع مختلفی از بیماری های التهابی وجود دارد مانند آرتریت نوجوانان، که می توانند بر مفاصل تاثیر گذاشته و موجب درد، ورم و لنگیدن مزمن شوند. یک نوع محدود و گذرای التهاب در مفصل لگن کودک وجود دارد که سینوویت گذرا نامیده میشود. معمولا مدتی پس از یک عفونت ویروسی در کودک بروز می کند و بطور خودبخودی طی حداکثر دو هفته برطرف میشود.

شایع ترین دلیل لنگیدن می تواند یک ضربه خفیف حین ورزش یا بازی باشد. دکتر منصور ابوالقاسمیان فوق تخصص جراحی لگن و زانو با تکنیک های نوینی به تشخیص و درمان لنگیدن در کودکان می پردازند. جهت رزرو وقت قبلی و مشاوره می توانید با شماره 02188703402 تماس حاصل نمائید. همچنین برای ارتباط با دکتر به آدرس اینستاگرام ایشان مراجعه کنید.

۳. تومورها . تومورهای خوش خیم و بدخیم استخوانی می توانند با ایجاد درد و گاه شکستگی در استخوان، ایجاد لنگش کنند. درصورت وجود هر تورمی در استخوان‌ها بخصوص در اطراف زانو باید احتمال وجود یک تومور زمینه ای مورد توجه قرار گیرد.

۴. ناهنجاری های مادر زادی . مشکلاتی که قبل از به دنیا آمدن نوزاد شروع به شکل گیری می کنند، می توانند موجب لنگیدن شوند. این موارد غالباً موجب تفاوت طول پا شده و زمانی که کودک نوپا می خواهد شروع به راه رفتن کند، خود را نشان می دهد. از جمله دررفتگی مادرزادی لگن که معمولا خود را با کوتاهی اندام و لنگش در زمان راه افتادن کودک نشان می دهد.

۵. بیماری پرتس . در این بیماری بعللی خون به اندازه کافی به لگن نمی رسد. بدون خون رسانی درست، بالای استخوان ران ( قسمت توپی سر استخوان) می تواند صاف و تخت شود و درصورت عدم درمان به تخریب مفصل منجر گردد. این شرایط معمولاً بین 4 تا 10 سالگی اتفاق می افتد.

۶. دیسک کمر . هرچند در کودکان نادر است، در این حالت فضاهای دیسک بین استخوان های ستون فقرات، می توانند متورم شده روی عصب سیاتیک فشار بیاورند و گاه موجب لنگیدن شود.

۷. اختلال سیستم عصبی . مشکلات سیستم عصبی یا عضلانی هرچند نادرند ولی می توانند باعث ضعف حرکتی و لنگش کودک شوند.

دررفتگی مادرزادی لگن چه زمانی رخ می دهد؟

دررفتگی مادرزادی لگن زمانی اتفاق می افتد که نوزادی با لگن ناپایدار به دنیا می آید. این مورد می تواند به دلیل فرم گیری غیر طبیعی مفصل ران در مراحل اولیه رشد و تکامل جنینی باشد. این اختلال با عنوان دیسپلازی مادرزادی مفصل لگن نیز شناخته می شود. اگر دیسپلازی شدید باشد، ممکنست مفصل لگن در کودک دچار دررفتگی کامل شود. این بدین معناست که سر توپی شکل استخوان ران بطور کامل از کاسه لگن (استابولوم) خارج میشود.

علت دررفتگی مادرزادی لگن

علت اصلی بروز دررفتگی مادرزادی لگن به طور کامل مشخص نیست. عواملی از قبیل پایین بودن سطح مایع آمنیوتیک در رحم و یا پوزیشن بریچ جنین می تواند از جمله عوامل موثر باشد. محدودیت های موجود در رحم نیز می تواند یکی از دلایل بروز این اختلال باشد. به همین خاطر است که در زایمان های اول، احتمال به دنیا آمدن نوزاد با دررفتگی لگن بیشتر می باشد.
همچنین احتمال بروز دررفتگی مادرزادی لگن در دختر بچه ها بیشتر از پسر بچه هاست. هر نوزادی که به دنیا می آید، باید علائم دررفتگی لگن توسط پزشک بررسی شود. این معاینه باید در ویزیتهای بعدی هم طی یک سال اول زندگی کودک ادامه پیدا کند.

علائم و نشانه های دردرفتگی مادرزادی لگن

دررفتگی مادرزادی لگن می تواند هیچگونه علامت و نشانه ای نداشته نباشد. در صورت بروز علائم، شاهد موارد زیر خواهیم بود:
– چرخش پاها به سمت خارج و یا اختلاف طول پاها
– محدود شدن دامنه حرکتی
– ظاهر شدن چین های نامتقارن روی رانها و باسن

دررفتگی مادرزادی لگن چگونه تشخیص داده می شود؟

غربالگری سال های اول تولد یکی از مهم ترین اقدامات می باشد. منظور از غربالگری، معاینه فیزیکی پاها و لگن می باشد. تست هایی وجود دارند که قبل از سه ماهگی انجام می شوند. اولتراسوند برای نوزادان تا چهار ماه و اشعه ایکس برای شیرخواران بالای چهار ماه به
تشخیص این اختلال کمک خواهد کرد.

درمان دررفتگی مادرزادی لگن

اگر دررفتکی مادرزادی لگن تا پنج- شش ماهگی تشخیص داده شود، از بریس بنام پاولیک هارنس برای درمان آن استفاده می شود. هارنس باعث می شود پاها در پوزیشن مناسب نگه داشته شوند و سر استخوان ران کم‌کم به عمق کاسه لگن هدایت شود. نیاز است هارنس به مدت شش تا دوازده هفته استفاده شود که به سن تشخیص و شدت شرایط بستگی دارد.

در صورتی که این درمان موثر واقع نشود، جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد. جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. جراحی می تواند به دو روش باز و بسته انجام شود:

– در روش بسته: سر استخوان فمور داخل سوکت قرار می گیرد بی آن که نیازی به ایجاد برش های بزرگ باشد.
– در روش باز: برش کوچکی بر روی کشاله ران زده می شود و جراح بطور مستقیم سر استخوان فمور را داخل کاسه قرار میدهد.

در کودکان بالای هجده ماه، معمولا جااندازی بسته کافی نیست و نیاز به جراحی باز وجود دارد.

آیا راهی برای پیشگیری از بروز دررفتگی مادرزادی لگن وجود دارد؟

خیر، متاسفانه راهی وجود ندارد. آن چه که اهمیت دارد این است که نوزاد به طور مرتب معاینه شود تا هر گونه اختلال در اسرع وقت شناسایی و درمان موثر آن آغاز شود.

در پایان این که،
80 تا 95 درصد کودکان مبتلا به دررفتگی مادرزادی لگن با درمان های موثر بهبود پیدا می کنند که البته به شدت علائم نیز بستگی دارد.
درصد موفقیت روش جراحی بالاتر است. بعد از پایان درمان هم نیاز است کودک تا چند سال، تحت نظر پزشک باشد. توجه داشته باشید که اگر این اختلال در سال های اول زندگی درمان نشود، می تواند منجر به بروز آرتروز، لنگش و دردهای شدید در آینده شود.​

منبع : https://www.healthline.com/health/developmental-dysplasia-of-the-hip#treatment

مطالب دیگر سایت:

تعویض مفصل لگن

تعویض مفصل زانو

drabolghasemian

8 thoughts on “دررفتگی مادرزادی لگن

  1. نازی حمیدی - آبان 15, 1397 در 3:11 ب.ظ

    سلام آقای دکتر ممنون از مقاله تون. ببخشید من این مقاله رو خوندم و فکر می کنم پسرم این مشکل رو داره. باید بیارم ببینینش؟ نمیشه ازش فیلم بگیرم

    پاسخ
    • drabolghasemian - آذر 15, 1397 در 9:53 ق.ظ

      بله به یک ارتوپد مراجعه کنید

      پاسخ
  2. شادی - شهریور 13, 1398 در 1:44 ق.ظ

    سلام اقای دکتر
    من 18 سال سن دارم و این عارضه را هم متاسفانه دارم البته فقط در یک طرف بدنم در سمت چپ.اندازه دو طرف بدنم یکسان نیست ولی از پزشک و عمل جراحی فوبیا دارم ایا غیر از جراحی راه دیگه ای هست؟

    پاسخ
    • drabolghasemian - آذر 18, 1398 در 1:57 ب.ظ

      سلام. لطفا تصویر معمولی و رادیوگرافی ارسال کنید

      پاسخ
  3. سعید محمد سعیدی - مهر 12, 1398 در 10:03 ب.ظ

    سلام دکتر جان دختر من علایم دررفتگی لگن رو داره الان ۱۸ ماه هستش لنگ میزنه توراه رفتن پای چپش کمی بلندتره از پای راستش از ابتدای تولدش به پای چپش دست میزدیم درد شدیدی داشت و گریه طولانی می کرد وهمیشه پاشو تو شکمش جمع می کرد بسیار به دکتر ارتوپد مراجعه کردم بریس بستم و ام آر آی سونو گرافی رادیو لوژی و….. اما هیچ دکتری نتونست به طور قطعی بگه مشکلش چیه و گفتن نادر هست وباید صبر کنی البته آخرین بار یک سالش بود رفتم دکتر که اون موقعه پاهاش یک اندازه بودن ولی الان که راه میره پای چپش از مفصل ران کمی گود شده رو به داخل البته نسبت به پای راستش وبلندتره دیگه پاش درد نمیکنه مثل قبلا اما هنوزم پاشو خم نمی کنه رو به داخل شکمش وآزادی عمل پای راستشو نداره آیا نظر شما هم دررفتگیه لگنه؟

    پاسخ
    • drabolghasemian - آذر 18, 1398 در 1:57 ب.ظ

      سلام. لطفا رادیوگرافی لگن کودک را ارسال کنید

      پاسخ
  4. محبوب - آبان 20, 1399 در 10:29 ب.ظ

    منم ۴۲ ساله ام. دوقلو بودم ۷ ماهه متولد شدم. در طی این‌۴۲ سال شبی نبوده که خواب راحت داشته باشم.
    آرزومه ۱ روز درد نباشه.
    منم مثل بقیه برقصم بدوم زندگی کنم.
    الان آرتروز پیشرفته دارم. جفت پاهام.0
    تا امروز نمی دونستم مشکلم مادر زاد بوده. فکر می کردم مامانم کم لطفی کرده و خوب مراقبت نکرده.
    ممنونم از مقاله مفیدتون.

    پاسخ
    • drabolghasemian - آذر 2, 1399 در 3:38 ب.ظ

      امیدوارم سلامتی تونو به دست بیارید، خواهش می کنم.

      پاسخ

پاسخ

سه × 5 =

مدت زمان مطالعه ۱۱ دقیقه
Call Now Button