درمان دررفتگی مادرزادی لگن

درمان دررفتگی مادرزادی لگن

دکتر منصور ابوالقاسمیان
فوق تخصص جراحی لگن و زانو از کانادا

دررفتگی مادرزادی لگن زمانی اتفاق می افتد که نوزادی با لگن ناپایدار به دنیا می آید. این مورد می تواند به دلیل فرم گیری غیر طبیعی مفصل ران در مراحل اولیه رشد و تکامل جنینی باشد. این اختلال با عنوان دیسپلازی مادرزادی مفصل لگن نیز شناخته می شود. اگر دیسپلازی شدید باشد، ممکنست مفصل لگن در کودک دچار دررفتگی کامل شود. این بدین معناست که سر توپی شکل استخوان ران بطور کامل از کاسه لگن (استابولوم) خارج میشود.

علت دررفتگی مادرزادی لگن

علت اصلی بروز دررفتگی مادرزادی لگن به طور کامل مشخص نیست. عواملی از قبیل پایین بودن سطح مایع آمنیوتیک در رحم و یا پوزیشن بریچ جنین می تواند از جمله عوامل موثر باشد. محدودیت های موجود در رحم نیز می تواند یکی از دلایل بروز این اختلال باشد. به همین خاطر است که در زایمان های اول، احتمال به دنیا آمدن نوزاد با دررفتگی لگن بیشتر می باشد.
همچنین احتمال بروز دررفتگی مادرزادی لگن در دختر بچه ها بیشتر از پسر بچه هاست. هر نوزادی که به دنیا می آید، باید علائم دررفتگی لگن توسط پزشک بررسی شود. این معاینه باید در ویزیتهای بعدی هم طی یک سال اول زندگی کودک ادامه پیدا کند.

علائم و نشانه های دردرفتگی مادرزادی لگن

دررفتگی مادرزادی لگن می تواند هیچگونه علامت و نشانه ای نداشته نباشد. در صورت بروز علائم، شاهد موارد زیر خواهیم بود:
– چرخش پاها به سمت خارج و یا اختلاف طول پاها
– محدود شدن دامنه حرکتی
– ظاهر شدن چین های نامتقارن روی رانها و باسن

دررفتگی مادرزادی لگن چگونه تشخیص داده می شود؟

غربالگری سال های اول تولد یکی از مهم ترین اقدامات می باشد. منظور از غربالگری، معاینه فیزیکی پاها و لگن می باشد. تست هایی وجود دارند که قبل از سه ماهگی انجام می شوند. اولتراسوند برای نوزادان تا چهار ماه و اشعه ایکس برای شیرخواران بالای چهار ماه به
تشخیص این اختلال کمک خواهد کرد.

درمان دررفتگی مادرزادی لگن

اگر دررفتکی مادرزادی لگن تا پنج- شش ماهگی تشخیص داده شود، از بریس بنام پاولیک هارنس برای درمان آن استفاده می شود. هارنس باعث می شود پاها در پوزیشن مناسب نگه داشته شوند و سر استخوان ران کم‌کم به عمق کاسه لگن هدایت شود. نیاز است هارنس به مدت شش تا دوازده هفته استفاده شود که به سن تشخیص و شدت شرایط بستگی دارد.

در صورتی که این درمان موثر واقع نشود، جراحی از سوی پزشک تجویز خواهد شد. جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. جراحی می تواند به دو روش باز و بسته انجام شود:

– در روش بسته: سر استخوان فمور داخل سوکت قرار می گیرد بی آن که نیازی به ایجاد برش های بزرگ باشد.
– در روش باز: برش کوچکی بر روی کشاله ران زده می شود و جراح بطور مستقیم سر استخوان فمور را داخل کاسه قرار میدهد.

در کودکان بالای هجده ماه، معمولا جااندازی بسته کافی نیست و نیاز به جراحی باز وجود دارد.

آیا راهی برای پیشگیری از بروز دررفتگی مادرزادی لگن وجود دارد؟

خیر، متاسفانه راهی وجود ندارد. آن چه که اهمیت دارد این است که نوزاد به طور مرتب معاینه شود تا هر گونه اختلال در اسرع وقت شناسایی و درمان موثر آن آغاز شود.

در پایان این که،
80 تا 95 درصد کودکان مبتلا به دررفتگی مادرزادی لگن با درمان های موثر بهبود پیدا می کنند که البته به شدت علائم نیز بستگی دارد.
درصد موفقیت روش جراحی بالاتر است. بعد از پایان درمان هم نیاز است کودک تا چند سال، تحت نظر پزشک باشد. توجه داشته باشید که اگر این اختلال در سال های اول زندگی درمان نشود، می تواند منجر به بروز آرتروز، لنگش و دردهای شدید در آینده شود.​

دکتر منصور ابوالقاسمیان

پاسخ

نوزده − 2 =

Call Now Button